اولین مجله اخبار و اطلاعات هوانوردی
0 0 vote
Article Rating

تغییرات آب و هوا: برخاستن طولانی تر و مسافر کمتر در هر پرواز

0 75

برای دریافت جدیدترین به روز رسانی ها در موبایل خود مشترک ما شوید

ارتباط بین پرواز و تغییرات آب و هوا امروزه به موضوعی بسیار مهم در سراسر جهان تبدیل شده است. ساطع شدن گازهای گلخانه ای در اثر مصرف سوخت هواپیماها به معنای گرم شدن کره زمین است. اما بعد دیگری نیز وجود دارد که بسیاری تاکنون به آن توجه نکرده اند.

با توجه به اینکه شرایط اقلیمی در فرودگاه های سراسر جهان در چند دهه گذشته تغییر کرده، شرایط آب و هوایی که خلبانان به منظور اطمینان از آن پرواز می کنند نیز دچار تغییراتی شده است. تحقیقات جدید نشان می دهد که درجه حرارت بالاتر و وزش باد شدید باعث شده تا برخاستن هواپیماها سخت تر و طولانی تر باشد. این بدان معناست که شرکت های هواپیمایی با همان میزان سوخت، مسافر و محموله کمتری را  جابجا می کند.

“آب و هوا” در اصل به معنای میانگین شرایط آب و هوایی در هر مکان معین است. دانشمندان معتقدند که شرایط آب و هوایی در حال تغییر بوده، اما این تغییرات یکنواخت نیست. با وجود اینکه، درجه حرارت جهانی به طور متوسط ​​در حدود 1 درجه سانتی گراد افزایش یافته، اما در بعضی از مناطق این افزایش دما بسیار بیشتر بوده و برخی دیگر حتی دچار کاهش دما نیز شده اند.

اما تغییرات آب و هوا تنها در مورد دما نیست، بلکه وزش باد هم در حال کاهش و تغییر در سراسر جهان بوده که مشکلات زیادی را برای برای باند فرودگاه هایی که سالها پیش در برابر بادهای غالب هم تراز شده اند، به وجود آورده است.

  • برخاستن از باند فرودگاه

تحقیقات صورت گرفته در این زمینه پیش بینی کرده است که با گرم شدن آب و هوا، مسافت لازم جهت برخاستن هواپیماها طولانی تر خواهد شد. این امر به این دلیل است که درجه حرارت بالاتر تراکم هوا را کاهش می دهد.

در نتیجه بال ها و موتورها برای رسیدن به هوا به زمان و مسافت بیشتری برای پیمودن نیاز دارند. همچنین با کاهش باد مخالف، هواپیماها نیاز دارند تا سرعت بیشتری روی زمین بگیرند تا بتوانند از روی باند بلند شوند. هنگامی هم که به پرواز درآمدند، در معرض تلاطم هوایی که به دلیل تغییرات آب و هوا افزایش یافته، قرار می گیرند.

روزانه بیش از 100000 هواپیما مرتباً در سراسر جهان پرواز می کنند. هر چند این تعداد با رکورد ثبت شده در تاریخ 20 ژوئن 2018 که 202157 فروند هواپیما بوده، فاصله زیادی دارد. چگونه ممکن است تمام این تغییرات آب و هوایی روی آنها تاثیر بگذارد؟ در ادامه به بررسی این موضوع می پردازیم.

  • افزایش طول باند فرودگاه و کاهش وزن  هواپیما

بر اساس تحقیقات انجام شده از سال 1955 در ده فرودگاه کشور یونان، شرایط آب و هوایی ضبط شده است. برای هر سال، میانگین وزش باد و حداقل دمای شبانه روز به دقت اندازه گیری شده و سپس آن را به نمودارهای عملکرد وصل کرده اند.

تمام این موارد برای محاسبه طول باند ایمن و وزن هواپیما، به منظور اطمینان از اینکه ایرلاین ها می توانند با خیال راحت مسافر خود را جابجا کنند، اندازه گیری شده است.

تغییرات دمای هوا در میان فرودگاه های مورد مطالعه، بین 2 درجه سانتیگراد تا 5 درجه سانتیگراد افزایش دما در طول 62 سال را به همراه داشته که بسیار متفاوت نیز بوده است. همچنین تغییرات بسیاری در میانگین سرعت باد نیز مشاهده شد.

به گونه ای که در برخی فرودگاه ها میانگین سرعت باد مخالف در هنگام حرکت هواپیما روی باند، حدود 25 درصد افزایش یافته، در حالی که در فرودگاهی دیگر میانگین سرعت باد مخالف ​​در طول 43 سال به طور متوسط 90 درصد کاهش داشته است.

به این ترتیب مشخص شد که در هر صورت شرایط آب و هوایی در طی 62 سال تغییر کرده و برخاستن هواپیماها نیز دشوارتر شده، به گونه ای که در باند های طولانی تر، مسافت لازم جهت برخاستن هواپیماهای بزرگ، هر دهه در حدود 1.5% و برای هواپیماهای کوچک در حدود 1% افزایش یافته است. به همین جهت مقررات ایمنی اطمینان می دهد که هواپیماها بدون طی مسافت لازم جهت برخاستن، اجازه پرواز نخواهند داشت.

در فرودگاه هایی که دارای باندی کوتاهتر هستند، هواپیماها باید وزن خود را کاهش دهند. تمام این موارد می بایست پیش از برخاستن صورت گیرد. بر این اساس وزن محموله، تعداد مسافران و حجم سوخت تنظیم می شود.

در شدیدترین موردی که در این تحقیق بررسی شد، میزان کاهش وزن هواپیما معادل یک مسافر یا حدود 40 کیلومتر سوخت کمتر، در هر سال بوده است. این هواپیماها پس از برخاستن و هنگام صعود دارای سرعت کمتری بوده، در نتیجه باعث آلودگی و سرو صدای بیشتری می شوند.

درست است که این تحقیقات در یونان صورت گرفته، اما سایر مطالعات جهانی روند مشابهی را در سایر نقاط جهان نشان داده است. به عنوان مثال، فرودگاه های کوچک جزایر ساحلی اسکاتلند یا کارائیب هم زمان با تغییر شرایط اقلیمی در حال تغییر هستند.

به این ترتیب، فرودگاه ها و خطوط هوایی برای مقابله با چنین شرایطی می بایست یا تعداد مسافران را در هر پرواز کاهش دهند یا به دنبال راه هایی برای طولانی کردن باند فرودگاه خود باشند. در بعضی موارد شدید، ممکن است استفاده از برخی فرودگاه ها به طور کلی برای برخی از هواپیماها غیرممکن باشد. این یادآوری دیگری است برای اینکه چگونه اقدامات سریع و گسترده بشر در حال تحول دنیای اطراف ما است و ما تا چه میزان قادر به مقابله با عواقب آن هستیم.

ترکیب پلاستیک و نانو لوله کربنی برای کاهش وزن
  • عملکرد شرکت های هواپیمایی در خصوص تغییرات آب و هوا

در سال های اخیر، چندین شرکت هواپیمایی اصلی جهان اعلام کرده اند که قصد دارند وارد پروژه “کربن خنثی” شوند، در حالی که سایر آنها نیز در حال آزمایش سوخت های هواپیمایی جدید هستند. اما آیا هیچ یک از این ابتکارات، تفاوت چشمگیری را در شرایط اقلیمی ایجاد می کند؟ آیا به واقع  برخی از خطوط هوایی در زمینه کاهش تولید گازهای گلخانه ای بهتر از سایرین هستند؟

برای پاسخ به این سوالات، تجزیه و تحلیل هایی روی آنچه که بزرگترین شرکت های هواپیمایی که 70 درصد از کل پروازهای جهان را بر عهده دارند،  انجام شد. تا مشخص شود،  آیا آن ها به وعده های خود برای کاهش تأثیر آب و هوا عمل می کنند یا خیر.

خبر خوب این که برخی از شرکت های هواپیمایی گام های مثبتی در این زمینه برداشته اند. اما خبر بد این است که با توجه به میزان افزایش مصرف سوخت و تولید گازهای گلخانه ای، در بهترین حالت هم خطوط هوایی نزدیک به اندازه کافی هم کاری انجام نداده اند.

  • تاثیر پروازهای بهینه تر در افزایش گازهای گلخانه ای و دما

تحقیقات نشان داد که سه چهارم از بزرگترین خطوط هواپیمایی جهان، دارای بهبود عملکرد در تولید کربن بوده اند. به عنوان مثال، شرکت اسپانیایی ایبریا در سال 2017 میزان انتشار گاز کربن دی اکسید را به ازای هر صندلی در حدود 6٪ کاهش داد، اما انتشار مطلق آن 7٪ افزایش داشته است.

در سال 2018، در مقایسه با سال قبلی، تاثیر کلی تمام اقدامات آب و هوایی که توسط 58 شرکت هواپیمایی بزرگ انجام شد، به پیشرفت 1٪ رسید. هر چند که این میزان کمتر از هدف این صنعت برای رسیدن به کارآمدی 1.5% و کاهش 5.2 درصدی تولید سالانه گازهای گلخانه ای بوده است.

  • خطوط هوایی چه کاری انجام می دهند؟

خطوط هوایی ابتکارات خود در زمینه بهبود تغییرات آب و هوا را در 22 منطقه گزارش کرد که رایج ترین آنها شامل نوسازی ناوگان، افزایش راندمان موتور، کاهش وزن و بهینه سازی مسیر پرواز بوده است. نمونه هایی از عمکرد شرکت های هواپیمایی شامل موارد زیر است:

شرکت هواپیمایی سنگاپور موتورهای ترنت 900 را در هواپیمای A380 خود تغییر داده و موجب صرفه جویی در 26326 تن CO₂  معادل 0.24 درصد از انتشار سالانه این شرکت هواپیمایی شده است. همچنین تلاش KLM برای کاهش وزن در هواپیما، منجر به کاهش 13.500 تن گاز CO2  و عملکرد Etihad در بهبود برنامه پرواز باعث کاهش17،000 تن CO2 (16/0٪ از میزان انتشار آن) شده است.

علاوه بر این، 19 خط هوایی از 58 خط هوایی بزرگ بررسی شده، از برنامه سرمایه گذاری در سوخت های جایگزین استفاده کرده اند. هر چند مقیاس برنامه های تحقیق، توسعه و استفاده از سوخت های جایگزین، اندک بوده است.

به طور کلی باید گفت که انتشار و افزایش گازهای گلخانه ای حاصل از سوخت هواپیماها و به دنبال آن افزایش دما، تاثیرات و عواقبی را برای خود صنعت هوانوردی به همراه دارد. به همین جهت به یک راه حل دقیق تر برای رفع این مشکل نیاز است. کاری که می بایست توسط شرکت های هواپیمایی و دولت ها انجام شود.

0 0 vote
Article Rating

برای دریافت جدیدترین به روز رسانی ها در موبایل خود مشترک ما شوید

مشترک شدن در خبرنامه ما
مشترک شدن در خبرنامه ما
برای دریافت آخرین اخبار ، به روزرسانی ها و پیشنهادات ویژه ای که مستقیماً به صندوق ورودی شما تحویل داده می شود ، اینجا ثبت نام کنید.
در هر زمان می توانید مشترک شوید
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x